باور کن رفتنم را

۵شنبه رفتیم تئاتر... من و سارا و یکی از بهترین دوستام...

قرار شد من و سارا یه کمی زودتر بریم و بلیط بگیریم تا اون دوستمون خودشو برسونه... شنیده بودم یک تئاتر جدید اومده که بد نیست... فکر کنم اسمش "حسن و دیو پشت کوره راه" یا یه چیزی توی همین مایه ها بود... ساعت ۵ بود که رسیدیم دم گیشه... گفتم ۳ تا بلیط "حسن و... " آقای مسئول گیشه گفت: خانم یا باید روی پله ها بشینید یا تشکچه می دیم روی زمین بشینید یا شاید هم مجبور شید ایستاده تماشا کنید... گفتم چرا؟ خوب سالن قشقایی همیشه همین طوری بود که روی پله ها می نشستیم... گفت نه... سالن قشقایی خیلی وقته درست شده... صندلی گذاشتند... گفتم نه مرسی ... نمیشه ۶۰ دقیقه ایستاد و تئاتری رو که هنوز چیز زیادی ازش نشنیدی رو تماشا کرد... نگاهی به لیست انداختم... کلبه عمو تم هم بود ولی دوستمون گفته بود که تئاتر خیلی طولانی دوست نداره... چشمم افتاد به "کریستال تاور" ... گفتم خوب برای کریستال تاور چی؟ اون هم باید روی زمین بشینیم؟ یا بلیط هست؟ ... خلاصه بلیط گرفتم...

ساعت اجرا ساعت ۷ بود... راستش نمی دونم راجع به نمایش چی بنویسم؟ راستش یه کمی خسته کننده بود اما بازی ها... عالی بود ... پیام نمایش هم همینطور... ولی نمیتونم بهتون بگم حتما برید ببینید چون فکر کنم آخرین شب اجرا بود...

پی نوشت: اگر کسی نمایش "کلبه عمو تم" رو رفته لطفا برام بگه که چطور بود... راستش یه کمی برای رفتن شک دارم... آخه اون کتاب رو میشه توی ۳ ساعت خلاصه کرد؟