باور کن رفتنم را

خوب بالاخره بعد از مدتها که از دعوت افرای عزیز می گذره اومدم که درباره دلخوشی هام بنویسم، گرچه فکر کنم کمی برای این بازی دیر شده باشه:

- دلخوشم به آینده ای که هنوز نمیدونم چیه...

- دلخوشم به عصرها که تعطیل میشم و سریع خودمو به خونه میرسونم...

- دلخوشم به وبلاگم و دوستان خیلی خوبی که اینجا دارم...

- به تابلوهایی که قراره (فقط خدا میدونی چه وقت) بکشم...

- دلخوشم به اینکه یک روزی دوستان خوبی رو که اینجا دارم از نزدیک ببینم...

- دلخوشم به پولهایی که غیر از حقوق آخر ماه به دست میارم

- به مسافرتهایی که قصد دارم برم...

شاید دلخوشیهای من کوچیک باشه ولی باور کنید فقط همین هاست....

می خواستم از ماجراهای بیمارستانم بنویسم ولی خوب وقت زیاده...