باور کن رفتنم را

برای پدر عزیزم

پَر پَر زنان ز روی گل و بوته می پرید

                                             پروانه سفید

شبنم ز جام سبزه و گلبرگ می چشید

                                            پروانه سفید

بر هرچه می نشست از آن زود می رمید

                                            پروانه سفید

کوتاه می گرفت دَمِ دید و بازدید

                                            پروانه سفید

افسوس بس نماند و شد از دیده ناپدید

                                            پروانه سفید

                                                                        (سیاوش کسرایی)

سخته از دست دادن پدری که بیشتر رفیق بود... و سخت تر از اون فکر کردن و صحبت کردن درمورد از دست دادنش...

از همه دوستانی که توی این مدت تنهامون نذاشتن و دلداریمون دادند ممنونم... خصوصا از آرمان عزیز که با حضور مداومش تسلی دل من و خانواده ام بود... دوستان گرامی ازتون ممنونم و دوستتون دارم...