باور کن رفتنم را

یک سری خانم بی سرپرست هستند که مجبورن از راه سبزی خورد کردن و باقالی پاک کردن و پیاز داغ درست کردن و بادمجون سرخ کردن اموراتشون رو بگذرونن. از حق هم نگذریم بسیاااااااااااار کارشون تمیز و عالیه. ما هم همگی مشتری پر و پا قرص پیازداغهای بسیار عالیشون هستیم.

دیروز ۴ بسته پیازداغ که برای آیلار و مادرشوهرش گرفته بودم رو با خودم آوردم شرکت که عصری که میخوام برم اونجا براشون ببرم. پامو که گذاشتم توی خونه اونها مامانم گفت پس پیازداغها کو؟ گفتم ای بابا مون توی یخچال شرکت.

امروز صبح تا رسیدم به آبدارچی شرکت گفتم تو رو خدا عصر یادم بنداز من اینها رو ببرم. همکارم (آقا) میگه پیازداغ گرفتی؟ خودت درست کردی؟ آماده میگیری؟ برای خودت خریدی؟

گفتم اینها مال خواهرمه... گفت آها اونی که دوقلو داره؟ گفتم ببین من برای خودم هم میگیرم اگر هم فکر میکنی ما زنهای تنبلی هستیم اصلا مهم نیست...